Εμφύλιος πόλεμος στο σώμα μας: Αυτοάνοσα νοσήματα

Εμφύλιος πόλεμος στο σώμα μας: Αυτοάνοσα νοσήματα

“Ο ρόλος του γιατρού είναι να κάνει τα εχθρικά μεταξύ τους τμήματα του σώματος φιλικά και πάλι και να αγαπούν το ένα το άλλο” (Συμπόσιο Πλάτωνος)

 

Η ελκώδης κολίτιδα, η ψωρίαση, η θυρεοειδοπάθεια Χασιμότο, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjogren (γνωστό για την ξηρότητα στο στόμα, στα μάτια, στον κόλπο κλπ), ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η μυασθένεια και ο νεανικός διαβήτης (ή διαβήτης τύπου Α’) αποτελούν τις πιο γνωστές από ένα μεγάλο αριθμό παθήσεων που χαρακτηρίζονται “αυτοάνοσες”.

 

Πρόκειται για παθήσεις που αποτελούν στην κυριολεξία εμφύλιο πόλεμο στο σώμα μας. Το τμήμα του σώματος που έχει το ρόλο να προστατεύει και να σώζει τον οργανισμό από εξωτερικές επιθέσεις, χρησιμοποιεί τα όπλα που έχει για να καταστρέφει άλλα όργανα του ίδιου του δικού του οργανισμού. Πρόκειται για ένα φαινόμενο αντίστοιχο των εμφυλίων πολέμων στα έθνη, αντίστοιχο της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς στην ψυχολογία ατόμων, και πολύ όμοιο με τις απόπειρες αυτοκτονίας. Το αμυντικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται στον ίδιο του τον οργανισμό και επιχειρεί να τον καταστρέψει! Καταστρέφει κύτταρα του θυρεοειδούς, του παγκρέατος, του δέρματος, του εντέρου, του νευρικού συστήματος, των αρθρώσεων, της καρδιάς, των μυών, των αγγείων!

 

Σύμφωνα με τον ολοκληρωμένο ορισμό του υγιούς ανθρώπου που έχει προταθεί από τον ψυχίατρο Βαγγέλη Ζαφειρίου, υγιής είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται σε πληρότητα σχέσης με τον εαυτό του, με τους άλλους και με το περιβάλλον. Τα αυτοάνοσα νοσήματα αποτελούν το πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα κακής σχέσης του ανθρώπου με τον εαυτό του (στο επίπεδο του σώματος). Τα αυτοάνοσα νοσήματα αποτελούν επίσης το πιο ταιριαστό παράδειγμα για το ρόλο του γιατρού όπως αυτός διατυπώνεται στο Συμπόσιο του Πλάτωνα: να κάνει τα εχθρικά μεταξύ τους τμήματα του σώματος φιλικά και πάλι και να αγαπούν το ένα το άλλο.

 

Στην ιατρική δεν είναι γνωστό με σαφήνεια ούτε το γιατί ούτε το πώς “τρελαίνεται” το ανοσοποιητικό σύστημα και από ταγμένος προστάτης γίνεται θανάσιμος εχθρός του ίδιου του του οργανισμού. Η γενετική εσωτερική προδιάθεση φαίνεται δεδομένη για τις παθήσεις αυτές αλλά και εξωτερικοί παράγοντες όπως διατροφικοί, ψυχολογικά στρες, ιοί, κλπ. θεωρείται ότι μπορεί να συμβάλλουν τόσο στην πρώτη εμφάνιση όσο και στις εξάρσεις των παθήσεων αυτών.

 

Τα εμφύλια αυτά νοσήματα αποτελούν μακροχρόνιες ή και ισόβιες παθήσεις για τις οποίες στην κλασσική ιατρική δεν υπάρχει συνήθως ουσιαστική θεραπεία της αρρώστιας καθεαυτής αλλά απλή ανακούφιση των συμπτωμάτων και των συνεπειών τους και ίσως κάποια επιβράδυνση της εξέλιξής τους.

 

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συνήθως, είναι: 1) η κορτιζόνη και 2) τα ανοσοκατασταλτικά, ενώ σε παθήσεις όπως π.χ. ο σακχαρώδης διαβήτης χορηγείται εξωτερικά η ινσουλίνη που λείπει γιατί δεν μπορεί πλέον να την παράξει το πάγκρεας.

 

Η κορτιζόνη (φάρμακο γνωστής τοξικότητας) μειώνει τα συμπτώματα της φλεγμονής που δημιουργείται στα σημεία επίθεσης του “αμυντικού” συστήματος (που μόνο αμυντικό δεν είναι στην προκειμένη περίπτωση). Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, όπως λέει και το όνομά τους, εξασθενούν ολόκληρη την άμυνα του οργανισμού για να εξασθενίσει και η επίθεση προς τον ίδιο τον οργανισμό! Είναι εύκολα κατανοητό ότι με τον τρόπο αυτό ο οργανισμός γίνεται πολύ πιο ευάλωτος και τρωτός στις εξωτερικές απειλές και ασθένειες. Τα ανοσοκατασταλτικά επιβαρύνουν τον οργανισμό και με άλλες επιπλέον παρενέργειες, αποτέλεσμα της χημικής δράσης τους στο σύνολο των κυττάρων του οργανισμού.

 

Η Ομοιοπαθητική σε όλες τις χρόνιες παθήσεις, όπως είναι και τα αυτοάνοσα νοσήματα, έχει ένα και μόνο στόχο: να κάνει πιο υγιή ολόκληρο τον οργανισμό, με αποτέλεσμα να βελτιώνεται όχι μόνον η συγκεκριμένη πάθηση για την οποία έρχεται ο ασθενής αλλά και άλλα προβλήματα υγείας που μπορεί να συνυπάρχουν στον ίδιο άνθρωπο! Όταν το σύνολο του οργανισμού γίνει υγιέστερο αρχίζουν να υγιαίνουν τα μέλη του που τυχόν πάσχουν, χωρίς να χρειάζεται να παρέμβουμε σε κάθε μέλος ξεχωριστά (=ολιστική θεραπεία). Όπως και στις ψυχασθένειες όπου μετά την ομοιοπαθητική θεραπεία μπορεί να ισορροπήσει ο ψυχισμός και να μην θέλει πια ο ασθενής να αυτοτραυματίζεται ή να αυτοκτονήσει, έτσι και στα αυτοάνοσα νοσήματα, μετά την ομοιοπαθητική θεραπεία το σώμα μπορεί πλέον να σταματήσει να αυτοκαταστρέφεται.

 

Η απουσία παρενεργειών (φυσικές ουσίες και απειρομικρές δόσεις) και το ιδιαίτερα χαμηλό κόστος των ομοιοπαθητικών φαρμάκων, κάνει την Ομοιοπαθητική ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο στην αποτελεσματική και ασφαλή αντιμετώπιση των αυτοάνοσων αυτοκαταστροφικών παθήσεων, παράλληλα ή ανεξάρτητα από την γνωστή κλασσική φαρμακευτική αγωγή, ανάλογα με τη βαρύτητα, το στάδιο και την μακροχρονιότητα του προβλήματος.

 

Θα αναφέρουμε δειγματοληπτικά και μόνο, δύο περιπτώσεις ασθενών με αυτοάνοσα νοσήματα που αντιμετωπίστηκαν με Ομοιοπαθητική.

 

Περίπτωση 1η: έφηβη κοπέλα 17 ετών με νεανικό διαβήτη που είχε ήδη προσβάλλει το νευρικό σύστημα. Η ασθενής χρειάζονταν και τα δύο χέρια της για να κρατήσει ένα ποτήρι νερό, ενώ λόγω της αδυναμίας των χεριών της είχε επίσης σταματήσει να παίζει πιάνο. Σε διάρκεια ελάχιστων μηνών και με λιγότερες μονάδες ινσουλίνης, η ασθενής απέκτησε ξανά τις δυνάμεις των χεριών της και ξανάρχισε το πιάνο φυσιολογικά.

 

Περίπτωση 2η: ασθενής με μυασθένεια που είχε σταματήσει την δουλειά της ως ξεναγός λόγω εξασθένησης της φωνής της από την νόσο, μετά από ολιγόμηνη ομοιοπαθητική θεραπεία διέκοψε τελείως τα κλασσικά φάρμακα (Mestinon) και παραμένει καλά επί δέκα και πλέον χρόνια έως τώρα.

 

Σημαντικές ή αντίστοιχες βελτιώσεις μπορούν να υπάρξουν με την Ομοιοπαθητική και στα υπόλοιπα αυτοάνοσα νοσήματα, ανάλογα με τη γενική κατάσταση του οργανισμού και τις συνθήκες που προαναφέρθηκαν, και μάλιστα χωρίς παρενέργειες.

Πηγή http://holisticlife.gr/item/1524-%CE%B5%CE%BC%CF%86%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CF%83%CF%8E%CE%BC%CE%B1_%CE%BC%CE%B1%CF%82-_%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%83%CE%B1_%CE%BD%CE%BF%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1

Share this post