Η ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗ ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ

Η ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗ ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ

Η κοιλιοκάκη ή εντεροπάθεια από γλουτένη, είναι ένα αυτοάνοσο, χρόνιο νόσημα του λεπτού εντέρου. Προκαλείται από την πρωτεΐνη γλουτένη, που βρίσκεται στο σιτάρι, το κριθάρι, τη σίκαλη και τη βρώμη.

Η γλουτένη προκαλεί βλάβη στο βλεννογόνο του λεπτού εντέρου, με αποτέλεσμα τη μη φυσιολογική απορρόφηση των  θρεπτικών ουσιών, των βιταμινών και των ιχνοστοιχείων.

Η συχνότητά της στην Ευρώπη υπολογίζεται  1 στα 100 – 200 άτομα, με την πλειονότητα όμως των πασχόντων να παραμένουν αδιάγνωστοι.

Η νόσος είναι πιο συχνή στους συγγενείς πρώτου βαθμού των πασχόντων (10%) και σε άτομα με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα.

Η κοιλιοκάκη μπορεί να εκδηλωθεί σε όλες τις ηλικίες, εφ’ όσον η διατροφή περιέχει γλουτένη, με συμπτώματα από όλον τον οργανισμό.

Στη βρεφική και στην παιδική ηλικία  εκδηλώνεται με διαρροϊκές κενώσεις, εμέτους, ανορεξία, σπανιότερα δυσκοιλιότητα, στασιμότητα ή απώλεια βάρους, κοντό ανάστημα, διάταση της κοιλιάς, νωθρότητα ή ευερεθιστότητα, υποθρεψία, σιδηροπενική αναιμία, κόπωση, καθυστερημένη εφηβεία, υποπλασία της αδαμαντίνης των δοντιών, οστεοπόρωση ή οστεοπενία, κ.ά.

Στους ενήλικες  τα συμπτώματα πολύ συχνά είναι άτυπα ή μη ειδικά (γι΄ αυτό καθυστερεί πολύ η διάγνωση), όπως δυσπεπτικά, ή συμπτώματα ευερέθιστου εντέρου, χρόνια σιδηροπενική αναιμία, αυξημένα ηπατικά ένζυμα, οστεοπόρωση, ερπητοειδής δερματίτιδα, διαταραχές της διάθεσης, διαταραχές της έμμηνης ρύσης, στειρότητα, ανεξήγητες αποβολές, μυοσκελετικοί  πόνοι, ημικρανίες νευρολογικά και ψυχιατρικά προβλήματα και πολλά ακόμη.

Οι περισσότεροι όμως ασθενείς με κοιλιοκάκη είναι ασυμπτωματικοί ή έχουν πολύ ήπια συμπτώματα, με αποτέλεσμα να παραμένουν αδιάγνωστοι για πολλά χρόνια.

Η διάγνωση  γίνεται με την αναζήτηση στο αίμα ειδικών αντισωμάτων, της ιστικής τρανσγλουταμινάσης  και του ενδομυίου, των οποίων οι τιμές είναι αυξημένες. Απαραίτητη προϋπόθεση για την αξιολόγηση των αντισωμάτων αυτών είναι, η ανοσοσφαιρίνη Α (IgA)  να είναι φυσιολογική.

Σε κάθε περίπτωση η επιβεβαίωση της νόσου γίνεται με γαστροσκόπηση και  βιοψίες του βλεννογόνου του λεπτού εντέρου, όπου σε πολλαπλά δείγματα διαπιστώνεται μερική ή ολική ατροφία (επιπέδωση) των λαχνών.

Η αντιμετώπιση της κοιλιοκάκης γίνεται με την εφ΄ όρου ζωής αυστηρή δίαιτα χωρίς γλουτένη, δηλαδή με τρόφιμα που δεν περιέχουν σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη και βρώμη, καθώς και ζέα ή ντίνκελ  ή τρόφιμα που υπάρχει η πιθανότητα να έχει συμπεριληφθεί η γλουτένη στην επεξεργασία τους. Επίσης,  ορισμένα φάρμακα ενδέχεται να περιέχουν ως έκδοχο τη γλουτένη.

Τρόφιμα με την αναγραφή  «δεν περιέχουν σιτάρι» , δεν είναι ασφαλή, γιατί πιθανόν να περιέχουν γλουτένη από άλλα δημητριακά.

Η αναγραφή στην ετικέτα του προϊόντος ότι είναι «χωρίς γλουτένη», διασφαλίζει τον ασθενή.

Μία μεγάλη ποικιλία τροφίμων  από τη φύση τους δεν περιέχουν γλουτένη, όπως τα φρέσκα κρέατα, πουλερικά, ψάρια και κυνήγι, το γάλα και τα προϊόντα του, όλα τα φρέσκα λαχανικά και τα φρούτα, όσπρια, ρύζι, καλαμπόκι, λάδι κ. ά. Τα τρόφιμα αυτά είναι ασφαλή, εφ όσον η παρασκευή τους γίνεται στο σπίτι και σε σκεύη και χώρους απόλυτα καθαρούς από γλουτένη. Όταν πρόκειται για προπαρασκευασμένα ή τυποποιημένα ή  σε χώρους εστίασης  τρόφιμα, η πιθανότητα να έχει συμπεριληφθεί γλουτένη στην επεξεργασία τους  ή να έχουν επιμολυνθεί από κοινές γραμμές παραγωγής (με προϊόντα από γλουτένη), είναι πολύ μεγάλη και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.

Μετά την έναρξη της δίαιτας χωρίς γλουτένη, παρατηρείται δραματική βελτίωση των συμπτωμάτων, σημαντική πρόσληψη βάρους και αύξηση του ύψους ( στα παιδιά). Οι αιματολογικές εξετάσεις επανέρχονται στα φυσιολογικά επίπεδα, και μέσα σε ένα χρόνο περίπου οι τιμές των αντισωμάτων ελαττώνονται βαθμιαία και επανέρχονται στα φυσιολογικά.

Σε διάστημα 1-2 χρόνων, εφ’ όσον τηρείται αυστηρά η δίαιτα χωρίς γλουτένη,  αποκαθίστανται και οι βλάβες στο έντερο.

Η αυστηρή χωρίς γλουτένη δίαιτα, μειώνει το κίνδυνο για μακροχρόνιες επιπτώσεις  στην  υγεία του πάσχοντα, όπως ανάπτυξη σιδηροπενικής αναιμίας, καθυστέρηση ανάπτυξης (στα παιδιά), υπογονιμότητα, οστεοπόρωση αλλά και αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης κακοήθειας (λέμφωμα του εντέρου).

Στις οικογένειες που διαγιγνώσκεται  κάποιος με κοιλιοκάκη, πρέπει να γίνει έλεγχος και στα υπόλοιπα μέλη (γονείς, αδέρφια, παιδιά), γιατί ο κίνδυνος να έχει κοιλιοκάκη και κάποιο άλλο  μέλος της οικογένειας ανέρχεται στο 10%, έστω και αν δεν έχει κανένα σύμπτωμα.

Σύλλογος   «Δράση για την κοιλιοκάκη»

Η δράση για το «ευ ζην των πασχόντων»

Πληροφορίες – επικοινωνία

Ιστοσελίδα    www.actionceliac.eu

email      actionforceliac@yahoo.gr

f.b      Δράση για την Κοιλιοκάκη – Action for Celiac Disease

Share this post